Je bent de term tegengekomen toen je over deep work las, en hij klinkt belangrijk. Maar wat hij in gewone woorden betekent, is moeilijk te zeggen. En heeft hij iets te maken met je eigen werkdag?

Hier krijg je een eenvoudige definitie, de keten die deep work zeldzaam maakt, en een voorbeeld dat je kunt tellen. Daarna zie je waarom meer meten niet het antwoord is. En je ziet wat je zelf zichtbaar kunt maken, blok voor blok.

De stap-voor-stapaanpak voor één blok geconcentreerd werk:

Wat is de metric black hole bij deep work?

Sommige kosten in kenniswerk komen nergens naar voren, en wat nergens naar voren komt, wordt niet opgelost. Als je de betekenis van deep work kent, ben je de term waarschijnlijk tegengekomen in Deep Work van Cal Newport. Hij gebruikt hem om uit te leggen waarom deep work zeldzaam is.

In gewone woorden zijn de kosten van gewoonten die diepgang vernietigen moeilijk te koppelen aan het bedrijfsresultaat. Constant e-mailen is zo’n gewoonte.

Die kosten verdwijnen in een gebied waar niemand in kan kijken, het zwarte gat. Omdat daar niets zichtbaar is, is er niets dat aanzet tot een oplossing.

Wat makkelijk te zien isWat in het zwarte gat valt
Hoe snel je e-mails beantwoordtWat de onderbrekingen je andere werk kosten
De hele dag online en bereikbaar zijnWat constante bereikbaarheid je focus kost
Een volle agenda, veel bijgewoonde vergaderingenDe waarde van wat je echt hebt afgerond

De linkerkolom kun je tellen of waarnemen, de rechterkolom niet. Dus krijgt de linkerkolom de aandacht, omdat het de enige kolom is waar iemand naar kan kijken.

Hetzelfde geldt voor de kant van de waarde. Wat een afgerond, doordacht stuk werk oplevert, is ook moeilijk aan het bedrijfsresultaat te koppelen.

De term zegt niet dat deze gewoonten onschuldig of nuttig zijn. Hij zegt dat niemand hun kosten kan zien, en daarom stelt niemand ze ter discussie.

Waarom maakt de metric black hole deep work zeldzaam?

Als niemand de rekening ziet, wint de makkelijkste optie, en zichtbaar bezig zijn neemt de plaats in van productief zijn. Newport koppelt de term aan nog twee ideeën: het principe van de minste weerstand en busyness as proxy. Dat laatste betekent drukte als vervanging voor productiviteit. Samen vormen de drie een keten.

  • Geen maatstaf: de kosten van gewoonten van shallow work blijven onzichtbaar, dus niemand heeft een reden om ze te veranderen.
  • Minste weerstand: zonder feedback over wat het bedrijfsresultaat helpt, glijden mensen af naar het makkelijkste. Denk aan een dag die je vanuit je inbox stuurt.
  • Drukte als vervanging: zonder duidelijke indicatoren wordt zichtbare activiteit de vervanging voor productiviteit. Uit die activiteit bestaat busy work.

Wat nu volgt, is mijn interpretatie, niet die van Newport: de keten heeft geen baas nodig die toekijkt. Hij loopt net zo goed wanneer jij de enige bent die de resultaten kan controleren.

Ik ben al vele jaren zelfstandig ondernemer, zonder werkgever die me structuur geeft. Het beeld uit die lijst ken ik van mijn eigen dagen.

Een voorbeeld dat je kunt tellen: de inbox

E-mail laat het zwarte gat het duidelijkst zien, omdat het het enige deel is dat je tenminste kunt tellen. Tom Cochran, destijds CTO van Atlantic Media, telde zijn eigen e-mails. Hij ontving er in één week 511 en verstuurde er 284.

Hij schreef erover in Email Is Not Free (Harvard Business Review, 2013). Die telling laat het volume zien. Wat de e-mails van ander werk afnamen, komt nog steeds nergens naar voren.

De andere kant wordt zichtbaar zodra de gewoonte stopt. Leslie Perlow en Jessica Porter deden experimenten met teams van Boston Consulting Group die vrije tijd voorspelbaar maakten.

Het ene experiment gaf een volle vrije dag per week, het andere een vrije avond per week. In die tijd checkte niemand e-mail of voicemail. De consultants verzetten zich eerst en gingen daarna „genieten van de vrije tijd en ernaar uitkijken” (vertaald), en ze meldden:

„meer open communicatie, meer leren en ontwikkeling, en een beter product voor de klant” (vertaald)

Deelnemers aan de experimenten, beschreven door Leslie A. Perlow en Jessica L. Porter, Making Time Off Predictable—and Required, Harvard Business Review, 2009

Zoals ik het lees, werden de voordelen die de teams meldden pas zichtbaar toen de vrije tijd er was. Tot dan toe was er niets om mee te vergelijken.

Betekent de metric black hole dat er te veel gemeten wordt?

Nee, en meer tellen zou het ook niet oplossen: de term van Newport gaat over wat niet te meten is. De drang om alles te meten is een ander probleem. Misschien heb je de term horen gebruiken voor de groeiende wens om de productiviteit van werknemers te meten. Dan gaat het om dit tweede probleem, niet om dat van Newport.

Die lezing beschrijft het tegendeel van zijn punt. Newport bedoelt kosten die geen maatstaf vangt, niet kosten die door meten ontstaan. De inboxtelling hierboven laat het volume zien, maar nog steeds niet wat de e-mails van ander werk afnamen.

Meer getallen zouden alleen iets toevoegen aan de linkerkolom van de tabel hierboven, het deel dat makkelijk te zien is. Daarom behandel ik mijn eigen controle als informatie, niet als doel. Haal ik een blokdoel niet, dan is dat geen falen; het vertelt me iets voor het volgende blok.

Wat kun je zelf doen tegen de metric black hole?

Je kunt niet alles meten, maar je kunt het resultaat van elk blok elke dag zichtbaar maken op papier. De term komt in mijn boek niet voor.

Hieronder pas ik de stappen uit het boek toe op de kleinste eenheid die je beheerst: één blok. Ben je in loondienst, dan lees je over het beschermen van blokken in deep work op je werk.

  1. Schrijf het blokdoel op je protocolvel, het vel op je bureau. Formuleer het als bereikte toestand: “Is klaar”, niet “doen”.
  2. Vergelijk het als de timer afgaat: gehaald, gedeeltelijk, helemaal niet. Geen oordeel, alleen een vaststelling.
  3. Schrijf het volgende doel onder het vorige, zodat het vel een lijst wordt van alles wat je hebt bereikt.
  4. Bekijk het vel aan het einde van de dag: wat heb je vandaag bereikt?

Blokken of uren tellen zou drukte als vervanging voor productiviteit naar je eigen dag halen. Twee blokken met goede resultaten zijn beter dan vijf blokken waar je je doorheen hebt gesleept. Deep work bijhouden is een aparte vraag, en de keuze tussen uren of mijlpalen bijhouden ook.

Het zwarte gat blijft waar het is, maar je protocolvel heeft er geen. Met dertig seconden aan het einde van elk blok wordt het een lijst van resultaten die je kunt zien.

FAQ

In welk hoofdstuk van Deep Work staat de metric black hole?

De metric black hole wordt meestal in hoofdstuk 2 van Deep Work geplaatst, Deep Work Is Rare. Dat is het deel over waarom deep work zo zeldzaam is. Heb je de exacte formulering of het paginanummer nodig, kijk dan in je eigen exemplaar van het boek.

Heeft de metric black hole iets met natuurkunde te maken?

Nee. In de natuurkunde zijn „metric” en „black hole” vaktermen.

Daarom kan de term je naar natuurkundige artikelen leiden. De metric black hole bij deep work leent alleen het beeld: een gebied waar kosten uit het zicht verdwijnen.

Is de metric black hole hetzelfde als busy work?

Nee, en het verschil past in één regel: busy work beschrijft wat je doet. De metric black hole beschrijft wat niemand kan zien, de kosten die nooit in een maatstaf opduiken. Het ene is een activiteit, het andere een gat in de meting.